Odmiana nazwisk

 

 

Zalecenia dotyczące odmiany nazwisk polskich i obcych (Źródło: Nowy słownik poprawnej polszczyzny PWN, pod red. A. Markowskiego, 2002.):

Liczba mnoga:

  • Najczęstszym błędem w odmianie nazwisk jest brak odmiany
    • na zaproszeniach odmieniamy w zasadzie wszystkie nazwiska, np.:
      • Brzozowski – Brzozowskich
      • Cebula – Cebulów
      • Spychała – Spychałów
      • Pośpiech – Pośpiechów, itd
    • Jeśli tylko jest możliwe przyporządkowanie nazwiska jakiemuś wzorcowi odmiany, należy je odmieniać
    • W przypadku podwójnego nazwiska odmieniamy oba jego człony
    • Istnieją nazwiska, które w Bierniku liczby mnogiej mogą przyjmować dwie formy. Niektóre źródła podają, że tylko jedna z nich jest poprawna, inne uznają obie. Do tej grupy należy nazwisko Cukier, które w B. l.mn. przyjmuje formy Cukierów lub Cukrów.

Nazwiska żeńskie:

  • Odmieniają się tylko nazwiska kobiet zakończone na -a
  • Nazwiska o zakończeniu -owa, -ewa odmieniają się tak jak przymiotniki
  • Natomiast pozostałe nazwiska żeńskie zakończone na -a odmieniają się tak jak rzeczowniki pospolite o podobnym zakończeniu

Nazwiska męskie:

  • Nazwiska na -er, podobnie jak rzeczowniki pospolite (szwagier, kelner), odmieniają się z zachowaniem -e ruchomego, lub rzadziej -nie, np:
    • Romer – Jana Romera/Państwa Romerów
    • Mahler – Jana Mahlera/ Państwa Mahlerów
    • ale: Szuster – Jana Szustra/ Państwa Szustrów.
  • O sposobie odmiany decydują różne czynniki, przede wszystkim stopień utrwalenia nazwiska w języku polskim, zwyczaj językowy.